" العصر الجاهلى ـ مودة و مايا "

* بدايه المغامره بعد صدمه الفتيات مما شاهدوا و هذا المكان الغريب و عدم معرفتهم من اين او كيف جاءوا الى هنا __________ روجين ببكاء : شدن عااااا احنا فين موده : احنا ازاى وصلنا لهنا اصلا شدن وهى تتذكر ما حدث : انا اخر حاجه فكراها اننا كنا ف مكتب شكرى و كنا بندور على المراجع للبحث ثم القت نظرها الى موده بنظره غضب شدن و هى تشاور ع موده : لحد ما جت اللى الفضول هيبقى سبب فى قتلنا فى مرة و لعبت ف حاجات شكرى روجين : طب والعمل انا جعانه و عطشانه و خايفه شدن بملل : لا يا حبيبتى حدد حاجه واحده روجين بفرح : طب انا جعانه شدن ببكاء مصطنع : وانا كمااان عااا موده : بس احنا دلوقتى فين برضو شدن و هى تنظر لهم : اهلا بيكم فى عصر ما قبل الاسلام احنا فى عصر الجاهليه ياختى منك ليها موده . روجين قالوا ف صوت واحد : اااه . لا حيث كده بقى. احيييييه شدن : احنا لازم نبعد عن الناس هنا نستخبى فى اى حته لحد ما نشوف هنعمل ايه ، الناس هنا مش هيفهموا لغتنا ولا احنا كمان موده : نستخبى ازاى بس يا شدن ده احنا فى عز النهار اهو شدن : انتى بالذات يا موده مسمعش صوتك لحد ما نغور من هنا روجين و هى تربط ع كتف موده : الله بالحق يا موده مش انتى كان نفسك تعيشى ف عصر الجاهليه علشان كان نفسك حد يقولك شعر موده : احنا فى ايه ولا ايه يا روجين شدن : ايه يا بت العقل ده , المهم فى مكان هناك هو غالبا مفيش حد بيمر من عليه تعالوا نروح هناك (و عدت الساعات تقريبا التى حدث فيها احداث حوار شكرى مع الجميع واثناء و الفتيات جالسون ف ذلك المكان المجهول ظهر اضاءه ساطعه شديده ، مما بث الرعب فى قلب الفتيات ف ضموا على نفسهم بخوف و رعب وصاحوا صارخين ) موده . روجين . شدن. جميعا بصراخ : عاااااااااااااااا و بعد تركيز الفتيات سمعوا صوت مالوف لهم و نظروا امامهم بدهشه مااايااا ارتموا الفتيات فى حضن مايا ببكاء شديد شدن: احنا جينا احنا ازاى و انتى جيتى ازاى موده وهى تنظر للشباب : و مين دول شدن ل موده : ده اللى فارق معاكى مايا : هفهمكوا كل حاجه بس اهدوا شويه بس لازم اطمن شكرى و الجماعه نظروا لها كلا من موده و روجين و شدن بفم مفتوح وقالوا جميعا : هااا _____________ فى الاسماعيليه يجلس رفعت و بجانبه شكرى و امامه كريم و بجانبه هيلين و كانوا ينظروا الى القلاده ع امل ان تظهر ما يحدث لكى يطمئن قلبوهم على الفتيات و الشباب هيلين : و بعدين يا خالو مفيش حاجه ظهرت شكرى : اهدى يا بنتى ، وبعدين مايا كانت فى نيتها انها تروح للمكان اللى فيه البنات ، يبقى اكيد خير رفعت : خير باذن الله يا جماعه هيلينت : انا هقوم اعمل اى حاجه ناكلها. لحد ما القلاده تدينا اشاره شكرى : ماشي يا بنتى هبلين و هى تقوم و اصابتها الصدمه عندما وجدت صوت مايا يرن فى اذنها لفت فى الخلف وجدت رفعت و كريم و شكرى ينظروا الى القلاده ب انداهاش و فرحه ، جريت هيلين الى القلاده مسرعه هيلين : مايا يا حبيبتى انتى بخير انتى كويسه مايا : اهدى يا هيلين احنا كلنا بخير مايا و هى تنادى ع شدن و روجين و موده و انعكس لهم صوره رفعت و كريم و شكرى و هيلين من خلال الخاتم الذى تلبسه مايا وانعكاس صوره شدن و موده و روجين من خلال القلاده هيلين بفرحه و بكاء : اهاا يا حبيبتى منك ليها كده تعملوا كده فيا انتوا فين ولا روحت هناك ازاى شدن ببكاء : هيلييين انا عاوزه ارجع كريم و هو يهدا اخته : اهدى يا شدن وارجوكى اسمعى كلام الشباب اللى معاكوا اللى وصلوا مع مايا و بالاخص جاسر يا شدن و كلها كام يوم و هترجعى تانى شدن و هى تنظر ل كريم و هى تمسح دموعها : حاضر يا كيمو روجين ببكاء و هى تنظر ل خالها : خالو رفعت رفعت ببكاء : ايه يا حبيبتى متقلقيش هترجعى يزن و زين معاكى اهو اوعى تخافى الكل معاكى روجين و هى تنظر ل زين بغلسه ولكن زين وجه نظره لها ، فعادت بنظرها الى رفعت روجين و بوجه احمر بسبب نظره زين لها وارتباك : ااه باذن الله يا خالو شكرى : انا عاوز افهم انى مقصوفه رقبه فيكوا اللى لعبت في الصندوق ، اكيد انتى يا شدن (شدن بغضب عكس ما كانت فيه منذ قليل ) شدن : نعمممم وانا مالى هو كل مصيبه ألبسها انا شكرى : امال هيكون مين غيرك يعنى (شدن و هى تنظر بتشفى ل موده ) شدن وهى تشير ل موده : الحمد الله مش انا المرة دى انثى البرص موده شكرى وهو يتمالك اعصابه : ايه اللى حصل بالظبط روجين : انا هقولك يا شكرى الحكايه كلها ، وقصت عليه ما حدث بالكامل شكرى : الحمدلله ربنا ستر انكوا اخدتوا خاتم واحد بس ولا مكناش عرفنا نرجع حد فيكوا مايا : طيب يا خالو روح ارتاح انت علشان الوقت عندك مختلف عن هنا شكرى : اه صحيح انتوا فين دلوقتى مايا : غالبا كده رجعنا بالزمن شوتين حلوين شدن: تقريبا كده العصر الجاهلي شكرى: ع العموم انا هسلط القلاده فى اتجاه الشمس علشان تستمد منها قوتها لحد ما ترجعوا مايا : طب اخد الخاتم من موده ولا ايه شكرى : لا خليه معاهم احنا منضمنش ايه العواقب اللى ممكن تحصل بس لازم و بعدين قدام الخاتمين اتجمعوا فى مكان واحد و اتحدد عدد الافراد اللى اتحدوا معاه يبقى الخاتم هيسمع لكل واحد فيكوا مره و زى ما عرفتكوا فى سبع ابعاد فاضلين ممكن الخاتمين يسمح فيه بالتنقل بمعنى فى واحد بس مش هيستخدم الخاصيه دى بس حالولوا تحتفظوا بفرصه واحده للرجوع مايا : فهمت خلاص يا شكرى شدن : بس انا مش فاهمه حاجه شكرى : احنا هنروح ننام و القلاده مفتوحه و احنا معاكوا ، ابقي فهمى البنات يا مايا اللى حصل مايا : حاضر يا شكرى ، سلام و انقطع الاتصال _______________ فى العصر الجاهلى بعد ان سرت مايا كل ما يتعلق بالخواتم و القلاده و كل ما يتعلق بهذه القصه ل شدن . روجين . موده و تعريف الشباب ع الفتيات موده ب ابتسامه : اهلا وسهلا بيكوا شدن و هى تسحب موده من مؤخر راسها : اقسم باللى خلقنى يا موده لو امور السهوكه بتاعتك دى شغلتها هنا لهعلقك من قفاكى و اخذوا يتشاجر ون مع بعضهما جاسر ل شدن بنفاذ صبر: اااايه يا ماااا انتى من ساعه ما جينا و انتى عامله ازعاج ماتهدى شويه شدن ل جاسر بسخريه وهى تنظر للفتيات : جاى مع مين الاخ ده ، روح يا بابا. الله يسهلك من هنا ، هو كان فى حد داسلك على ديل جاسر بغضب : بت انتى بطلى استفزاز يزن : باااااااس كفايه خلينا نعدى الايام دى ع خير ثم نظر ل جاسر وانت التانى اهدى ع نفسك شويه موده : اهدى يا استاذ جاسر متبقاش قفوش خليك فرش زى اخوك اياد كده ثم نظرت الى اياد بسهوكه موده ل اياد: اقدر اقولك اياد كده من غير القاب اياد و هو يغمز لها 😉 : انت يا قمر تقول اى حاجه وكل اللى نفسك فيه ، بص ملكيش دعوه باى حد فيهم ، ركزى بس معايا (نظر الجميع لما يحصل بين اياد و موده بفم مفتوح ) شدن : هى المشرحه ناقصه علشان تكمل ب محن الست موده مايا للجميع : ركزوا معايا من فضلكم ياريت قبل كل خطوه نخطيها نكون حاسبين ليها كويس ، (ثم نظرت لشدن وقالت) مايا ل شدن : و انتى يا شدن من فضلك يا شيخه استحملى موده الفتره دى لحد ما نرجع علشان لو حد فينا اتزى هياثر على رجوعنا كلنا شدن وهى تزفر بغيظ : اوووف بقي طيب يا مايا ، بس ابعدها عنى (موده و هى تنظر ل شدن بايستفزاز وهى تطلع لها لسانها 😛 ) شدن بشهقه : بطلعى لمين لسانك يا زفتته البرك انتى (حاولوا الفتيات سحب شدن لكى لا تصل الى موده ) مايا : يا شدن اهدى بقى شدن : سبونى عليها (و استطاعت شدن الافلات منهم وقبل ان تصل الى موده و جدت نفسها محلقه فى الهواء ) شدن : انت يا حيوان نزلنى انت شايلنى كده ليه ، فى حد قالك انى شوال بطاطس (جاسر كان يحمل شدن ع كتف و لقصر قامتها كان وجهها يقابل ظهر جاسر ) جاسر : اهدى و بطلى فرك بقي شدن وهى تضرب ع ظهره : انت يا حيوااان رايح بيا فين (كل ذلك حدث امام اعين الفتيات و الشباب وكان ينظرون الى جاسر الذى يحمل موده ع كتفه و يسير بها الى مكان بعيد عن موده ) اياد: هو ايه اللى حصل دلوقتى ده ، حد يقولى ان ده جاسر و انو شايل بنت يزن بضحك : هههههه لا صدق يا خويا جاسر لشدن : اتفضلى اترزعى هنا بقي متتحركيش و اخذوا يتحركوا الى مكان يكون امان لهم و خصوصا بعد ما اخذوا بالهم من تجمع الناس حولهم وهم مندهشين منهم باللباس الغريب و اللكنه الغريبه المختلفه فى هذا العصر زين : طب يلا يا جماعه نمشي من هنا علشان الناس بدءت تتجمع و فاكرنا مجانيين وافقوا الجميع راى زين و اتجهوا الى مكان اكثر اماناا __________________________ فى القاهره فى مكتب سيف الكردى حيث ابتدا التحقيقات مع ضوى و الان تم الحكم عليه بالمؤبد و انتهت قصه ضوى معانا _________ سيف: عامله ايه يا فروحتى فرح بخجل : الحمد الله سيف باستغراب : مالك يا فرح (فرح و هى لا تستطيع الكلام بسبب جلوس مرات عمها بجانبها (والده سيف) ) فرح : هااا ، لا مفيش حاجه (سيف و كده فهم الامر ثم قال وهو يحاول كتم ضحكته ) سيف : هى امى جنبك يا حبيبتى فرح بصدمه : انت عرفت ازاى سيف بثقه : عيب لما تسئلى جوزك عرف ازاى (فرح و قد خجلت و دقات قلبها ذات نظير هذه الكلمه ثم قالت بعد ان تمالكت نفسها ) فرح بتوتر : سيفف اناا هقفل بقي (سيف بضحكه عاليه تعبر عن سعادته) سيف : هههههههههههههه ليه يا قلب سيف (فرح بغضب طفولى و بدء وجها يحمر من الخجل ) فرح : يووه بقي عليك يا سيف (سيف بمكرر و دهاء وهو يسئل فرح) سيف وهو يمثل الحزن : عوزانى اقفل يا فروحتى فرح بخوف ع زعل سيف : لا انا يعنى مش قصدى سيف بتاثير : لا انتى قصدك يا فرح فرح : لا والله يا سيف ثم سكتت ، طب انت عاوز ايه يا سيف علشان متزعلش سيف بنبره بريئه : ابدا يا روحى اخد واحده زى اللى اختها فى المخزن كده (فرح بصدمه و هى تفتكر ) فرح بخجل وتوتر : انتت قليل الادب يا سيف ، واغلقت الهاتف فى وجه (سيف وهو ينظر فى تليفون بصدمه ) سيف بضحك : يا بنت المجانيين ________________ عوده الى العصر الجاهلى و اثناء تنقلهم فى الطرقات بحثا عن مكان امن لهم وجدوا تجمع ناس و اتضح الامر لهم سريعا انها مسابقه للشعر الجاهلى على مبلغ من العملات الذهبيه شدن : هو فى ايه ، الناس دى متجمعين ع ايه ، هما كمان كان عندهم جمعيه تعاونيه جاسر ل شدن : بالك انتى لو سكتى شويه ووفرتى اراءك كلنا هنرتاح يزن : هى غالبا مسابقه للشعر موده بسعاده : الله يعنى كل واحد فيهم هيقول شعر لحبيبته ايااد : هو مش بالظبط يعنى ، هو ممكن يكون شعر فى الطبيعه ، ف اى حاجه غير الرومانسي يعنى موده : اهااا فهمتك زين : طب ايه رايكوا يا شباب جاسر : ف ايه بالظبط يعنى (زين و هو يسحب جاسر بعيد عن الفتيات ) زين : جاسر انت اكيد شايف البنات عاملين ازاى من قله الاكل و الشرب ، ثم اكمل انا هروح المسابقه دى احنا محتاجين الفلوس دى علشان نقدر نكمل رحلتنا جاسر بتفكير : طب انت متاكد ، دول بيتكلموا بلغه غير اللغه بتاعتنا زين : مش اووى يا زين دى عربيه فصحى ، وانت عارفنى انى ايام الدراسه كنت بحب الادب و الشعر جاسر بتفكير : ماشي بس محتاجين هدوم زيهم زين : بسيطه (جاسر ب استغراب من من تصرفات زين ) (زين وهو يتجه الى احد الماره ) زين : هل لى بسؤال يا سيدى الرجل : ماذا تريد يا هذا ، و ما هذا اللبس الغريب زين انا شاعر اتجول فى البلاد و سبب ملابسى هذه البلاد التى جئت منها الرجل بتفهم : و ماذا تريد منى زين : ثياب لى و لاخى مثل ثيابك ، و عندما افوز سوف اعطى لك حقه الرجل : و ما سر هذا الحماس للمسابقه زين : زوجتى مريضه و احتاج النقود الرجل : سوف اساعدك ولن أخذ منك النقود (زين و هو يرجع ل جاسر ) جاسر : مين اللى انت كنت واقف معاه ده زين : تعالى معايا و هبقي افهم بعدين (ذهب كلا من زين و جاسر لشراء الثياب وشكر زين الرجل لمساعدته ) جاسر : افهم بقي اللى حصل و ايه حوار الهدوم دى روى زين ع جاسر ما حدث جاسر و هو ينظر ل زين : انت لازم تروح تمثل ياض انت ، طب جبت لبس تانى ليه زين : علشان اللى فهمته من كلام الراجل ده انى لازم يكون معايا واحد تانى ، يعنى تقدر تقول اتنين قصاد اتنين جاسر : اهااا ، سيادتك فكرت مين النصيبه التانيه اللى تعمل الهبل ده زين بتفكير : هو الاكيد انو لازم يكون شاب مش بنت يعنى جاسر و هو ينظر له : اخلص و قول عاوز ايه علشان انا روحى ف مناخري بسبب اللى اسمها شدن دى زين بضحك : هههههههههه انا معرفش انتوا مش طيقين بعض ليه ، مع انكوا يعنى جاسر برفعه حاجه : يعنى ايه زين و هو يبتلع ريقه : حاسس كده انكو لايقين على بعض (جاسر ترك زين و رجع للشباب و الفتيات و زين خلفه يبنادى عليه ) زين : يا جاسر استنى .. طب مين هيشارك معايا ... يابنى اصبر .. قطعت نفسى اياد : انتوا كل ده كنتوا فين (زين و قد روى لهم ما حدث ) مايا : طب مين اللى هيشارك معاك موده : هى المسابقه دى للشباب بس يزن : فى العصر ده اعتقد للشباب بس و بعد تفكير اياد : انا هشارك مع زين الجميع : اييييه يزن ل اياد : اياد يا حبيبى دى مش مسابقه رمايه دى علشان تشبط فيها ، ده شعر ، و بعدين ايه احنا فى ايه ولا ايه اياد: هى خلصت انا و زين هنروح , (وقد اخذ اياد اللبس من يد جاسر و قام بالتغير هو و زين و اتجهوا الى الحشد الجماهيري من الشعراء) زين : هل يمكن ان نشارك فى هذه المسابقه احد الرجال : و هل معك شريك زين : اجل يا سيدى الرجل : حسن تفضل ، المسابقه من ثلاث جولات اذا فوزت ف جولتين تكسب خمسون عمله ذهبيه زين : لا تقلق سوف افوز بدءت المسابقه و كان المشاركين بارعين ف القاء الشعر بدرجه كبيره و قد اعلن احد الرجال : الفائز حتى الان هو حنظله و اخيه عتيبه من يتجرا انا ينافس كلا منهم تقدم زين و اياد : نحن الرجل و ما هو اسمك يا فتى زين : زين ثم اشار الى اياد. وهذا اخى اياد الرجل: ما هذه الاسامى العجيبه ، لا يهم الجوله الاول تبدء بدء حنظله بالشعر فى وصف محبوبته و قد ابدع بالفعل و قد قام الجمهور بالتصفيق له و جاء دور اياد ، و عمت الصدمه على وجه جاسر و باقى الشباب و الفتيات مما قاله اياد اياد : حبيبتى افتحى شبابك انا جيت انا واقف تحت البيت مش هعمل زيطه و و حشتينى بتلفى و تدورى عليا ليه مش عاوزه تحنى ليه طب بص يا بنت الايه مش هحللك بلاغيكى قوتلك بهوايا لو. مش جايا معايا هعمل الف جنايه هقلب زومبى عم الصمت قليلا ، و بعد لحظات قام كل المشركين بالتصقيف ل اياد و اعلن الرجل بفوز اياد فى الجوله الاولى مما جعل كلا من الفتيات و جاسر و يزن ينظرون الى اياد بفم مفتوح. الرجل : يا صاحب الاسم الغريب ، انك فوزت ف الجوله الاولى ، مع انى لم افهم كلمه من كلماتك ، تهانينا. لك ، و بالمناسبه من اين انت اياد بضحكه : من بلاد زومبى الرجل : اذا انت كنت توصف بلادك لقد ذكرت اسم بلادك فى هذا الشعر ، ان بلدك محظوظه بك يا فتى (زين و هو ينظر الى اياد ) زين : انت ايه يا بنى ادان اللى عملته ده اياد: الله الجيش قالك اتصرف ، و بعدين ده انا مردتيش انزله بالكبير زين : و مين الكبير بقى يا عم الشاعر اياد : انا سامع نبره سخريه منك و هذا غير لائق ، (ثم نظر الى زين ) اياد: و بعدين ما تورينا همتك يا دنجوان (بعد خساره حنظله و فوز اياد ،تبقي عتيبه و زين و بدء عتيبه الشعر و لم يكن موفق حيث ان حنظله افضل منه بكثير. حيث ان عتيبه لم يكن موفق ف سرد الشعر الخاص بيه فلم يستحسن لدى الجمهور وجاء دور زين و كان يلقى شعر ل امرؤ القيس وكان يلقى شعره و كان. نظره لا يغرب عن وجه روجين ) زين : أوَصَلْتَ صُرْمَ الحَبْلِ مِنْ ... سَلْمَى لِطُولِ جِنَابِهَا وَرَجَعْتَ بَعْدَ الشّيْبِ تَبْـ .... غِي وُدّهَا بِطِلابِهَا أقْصِرْ، فَإنّكَ طَالَمَا .... أُوضِعْتَ في إعْجَابِهَا أوَلَنْ يُلاحَمَ في الزّجَا .... جَةِ صَدْعُهَا بِعِصَابِهَا أوَلَنْ تَرَى في الزُّبْرِ بَيَـ ... ـنَةً بِحُسْنِ كِتَابِهَا إنّ القُرَى يِوْماً سَتَهْـ ... ـلِكُ قَبْلَ حَقّ عَذَابِهَا وَتَصِيرُ بَعْدَ عِمَارَةٍ ... يَوْماً لـأمْرِ خَرَابِهَا .............. وَدّعْ هُرَيْرَةَ إنّ الرَّكْبَ مرْتَحِلُ، .... وَهَلْ تُطِيقُ وَداعاً أيّهَا الرّجُلُ؟ غَرّاءُ فَرْعَاءُ مَصْقُولٌ عَوَارِضُها، .... تَمشِي الـهُوَينا كما يَمشِي الوَجي الوَحِلُ كَأنّ مِشْيَتَهَا مِنْ بَيْتِ جارَتِهَا ..... مَرُّ السّحَابَةِ، لا رَيْثٌ وَلا عَجَلُ تَسمَعُ للحَليِ وَسْوَاساً إذا انصَرَفَتْ .... كمَا استَعَانَ برِيحٍ عِشرِقٌ زَجِلُ لَيستْ كمَنْ يكرَهُ الجيرَانُ طَلعَتَهَا، .... وَلا تَرَاهَا لسِرّ الجَارِ تَخْتَتِلُ يَكادُ يَصرَعُها، لَوْلا تَشَدّدُهَا، ...... إذا تَقُومُ إلى جَارَاتِهَا الكَسَلُ إذا تُعالِجُ قِرْناً سَاعةً فَتَرَتْ، ..... وَاهتَزّ منها ذَنُوبُ المَتنِ وَالكَفَلُ مِلءُ الوِشاحِ وَصِفْرُ الدّرْعِ بَهكنَةٌ ..... إذا تَأتّى يَكادُ الخَصْرُ يَنْخَزِلُ صَدّتْ هُرَيْرَةُ عَنّا ما تُكَلّمُنَا، ..... جَهْلاً بأُمّ خُلَيْدٍ حَبلَ من تَصِلُ؟ إمرؤ القيس أفاطِمَ مَهْلاً بَعْضَ هذا التّدَلُّلِ ... وَإن كُنتِ قد أزمعْتِ صَرْمي فأجْمِلي أغَرّكِ مني أنّ حُبّكِ قاتِلي ... وَأنّكِ مهما تأْمُري القلبَ يَفْعلِ وَإنْ تكُ قد ساءتْكِ مني خَليقَةٌ ... فسُلّي ثيابي من ثيابِكِ تَن .............. مهفهفة بيضاء غير مفاضة ... ترائبها مصقولة كالسجنجل كبكرة المقاناة البياض بصفرة ... غذاها نمير الماء غير المحلل تصد وتبدي عن أسيل وتتقي ... بناظرة من وحش وجرة مطفل وجيد كجيد الرئم ليس بفاحش ... إذا هي تصته ولا بمعطل وفرع يزين المتن أسود فاحم ... أثبت كقنو النخلة المتعثكل غدائره مستشزرات إلى العلا ... تضل المدارى في مثنى ومرسل وتعطو برخص غير شثن كأنه ... أساريع ظبى أو مساويك اسحل وتضحى فتبت المسك فوق فراشها ... نؤوم الضحى لم تنتطق عن تفضل تضئ الظلام بالعشاء كأنها ... منارة ممسى راهب متبتل إلى مثلها يرنو الحليم صبابة ... إذا ما اسبكرتت من درع ومجول و ارتفع صوت الجمهور مره اخرى بالتصفيق ل زين وفى النهايه فاز كلا من زين و اياد و اخذوا الجائزة اياد بنظر فخر 😎: ها يا جماعه تحبوا تاكلوا ايه الخير كتير زين : اياد عيب كده ، ثم نظر للجميع بضحكه استفزازية زين : هندوسكوا بفلوسنا يا فقراا (جاسر و هو يضرب كلا من اياد و جاسر على مؤخره راسه ) جاسر : اخلص ياض منك ليه و اتزفتوا روح هاتلونا اكل و احنا هنستى. فى المكان بتاعنا اياد : يوووه واشمعنى احنا جاسر بضحكه سمجه : مش انتوا اللى جبتوا الفلوس يبقوا انتوا اللى تروحوا تجيبوا الاكل ، و كلمه كمان منكوا مش هخليكم تدوقه طقم الاكل اياد. زين بضيق: حااضضر ذهب كلا من. جاسر و يزن و الفتيات الى المنزل المؤقت لهم و اتجه كلا من اياد و زين الى السوق و قاموا باحضار اطيب الاكلات و بعد فتره كانوا يجلسون جميعا يتناولوا الطعام شدن بطفوله : يااااه ده الواحد كان ميت من الجوع جاسر و هو ينظر لها ب ابتسامه دون ان يلاحظها احد يزن : اهى تصبيره لحد ما الفجر يقرب و نرجع البيت مايا : بيت ايه يزن : مش شكرى قال نقدر نرجع وقت الفجر مايا بتصحيح : لا قال ان الخاتم بينقلنا لاى بعد نختاره وقت الفجر بس منقدرش نرجع العالم بتاعنا غير لما نخلص ال ٦ ابعاد اللى متحدده لينا و بعد كده اخر بعد هو اللى يرجعنا الجميع : نعمممم مايا : ايه انتوا كل ده مفهمتوش (كاد جاسر يتحدث ،الا ان وجد خاتم مايا ينير و يظهر منه صوره ل شكرى و الجميع) شكرى : اخباركوا ايه يا ولاد اياد : زى الفل يا شكرى والله ابقي تعالى و هات الاولاد تستجم عندنا جاسر و هو ينظر ل اياد بغضب شكرى بضحكه مرتفعه: هههههههه مره تانيه ان شاء الله، ثم اكمل حديثه شكرى : ها ناويين تروحوا فين المرة دى شدن : ايه السؤال الذكى ده اكيد هنرجع البيت شكرى بنظره 😒: للاسف مش هينفع دلوقتى الا بعد ما تروح ل ٦ ابعاد ، اوضحلك اكتر. لازم تنتقلوا ل ٦ اماكن مختلف علشان الخاتمين يكسبوا طاقه من التنقل ده و يرجعكوا بسهوله الشباب بتفهم : تمام شدن بغضب : منك لله يا موده ، اشوف فيكى يوم شكرى : حاولوا تستفسدوا من الرحله دى يا ولاد شوفوا كل واحد كان نفسه يروح فين فى عصور الماضى ويعيش فيه هناك يوم او اى مكان عمتا يزن : بس ده هيبقى اجبارى ع الباقى شكرى و هو ينظر ل يزن: و يمكن يا يزن تكون بدايه جديده لكل واحد فيكوا ثم سكت قليلا. و نظر ل يزن شكرى : مش يمكن كل واحد فيكوا يلاقى اللى ناقصوا فى الرحله دى يزن و قد فهم مقصد شكرى ،ثم نظر يزن لمايا بغلسه لكن شكرى لم يغفل عن تلك النظره روجين : طب هو فاضل قد ايه ع الفجر زين وهو ينظر لها بابتسامه ساحره : اقل من ساعه تقريبا شكرى : تمام يا ولاد خدوا بالكوا من بعض و ياريت تختاروا اى مكان هتروحو ليه قبل الفجر، سلام و انقطع الاتصال جاسر : اقعدوا بقى كده لما نشوف هنروح فين (زين و هو يخرج من جيبه عمله كانت متبقيه من ذلك التاجر واخذ نظر للجميع و فى يده العمله ) زين : لو ملك يبقى حد من الشباب هو اللى هيختار المكان لو كتابه يبقى البنات الجميع : موافقين (رمى زين. العمله و ظهرت النتيجه لصالح الفتيات اى كتابه) زين : يلا حظ البنات اول بعد من اختياركم اياد : ياريت مكان يكون حلو كده و ظريف زين : ع فكره انتوا ممكن تستغلوا فرصتكم دى انكم تروح اماكن تخص البحث بتاعكم جاسر : سيبوا البنات ع راحتهم ، بس اهم حاجه ميكنش مكان هيموتنا بس جلست موده و بجانبها شدن و بعدها مايا ثم روجين و اخذ الامر اكثر من تلت ساعه فى التفكير فى اى مكان سوف يذهبوا إليه جاسر بملل : كل ده بتختارو. شدن بزعيق : ايييه يا عم انت ما تهدى ع نفسك شويه جاسر : شيفانى بشدد فى شعرى اياد : يا جماعه اهدوا بقي مفضلش غير ٥ دقايق انجزوا بقي روجين : انا هختار المرة دى الجميع نظروا اليها زين : و قررتى ايه يا روجين روجين : هنتفسح فى ايطاليا الجميع : نعمممم روجين : ايه فى ايه شدن بفرحه : ياريت يا روچى موده: طب انى مدينه مايا : استنوا بس الاول ، ده قرارك الاخير يا روجين روجين : اه يا مايا مايا : طب يلا امسكوا فى ايد بعض الشباب مسكت فى ايد بعض و كالعاده يزن مسك ايد مايا كما موده امسكت يد مايا و يليها روجين ثم شدن اللى كان من حظها ان تمسك يد جاسر كانوا يصنعو دائره باجسامهم و كان كل شاب امامه فتاه من الفتيات ظهرت اضاءه عاليه من كلا من الخاتمين. فقالت روجين اسم البلد روجين و كان كل تفكيرها فى برج بيزا المائل ف ايطاليا و فى ثوانى اختفوا من مكانهم يتبع